Usred beskrajnog plavetnila Tihog okeana nalazi se malo vulkansko ostrvo Anatahan, deo Marijanskog arhipelaga. Na prvi pogled, ovo izolovano parče zemlje od svega 33 kvadratna kilometra deluje kao rajsko utočište daleko od civilizacije. Međutim, upravo ovde odigrala se jedna od najneobičnijih i najmračnijih priča iz perioda nakon Drugog svetskog rata.
Na ostrvu su između 1945. i 1951. godine zajedno živeli Japanka Kazuko Higa i 32 muškarca, potpuno odsečeni od ostatka sveta. Tokom sedam godina izolacije, borba za naklonost jedine žene na ostrvu, kao i sukobi oko moći i opstanka, doveli su do niza tragedija koje su kasnije postale poznate kao “Incident kraljice Anatahana”.
Kako je sve počelo?
Tokom prve polovine 20. veka, ostrvo Anatahan bilo je pod japanskom upravom. U okviru kolonizacionih programa, mnogi mladi Japanci dolazili su na udaljena pacifička ostrva kako bi radili i započeli novi život.
Među njima bila je i Kazuko Higa, šesnaestogodišnja devojka sa Okinave, koja je 1939. godine stigla na Marijanska ostrva. Ubrzo je započela zajednički život sa muškarcem po imenu Džongli, a njih dvoje su na ostrvu vodili miran i jednostavan život, obrađujući zemlju i brinući o domaćinstvu.
Njihova svakodnevica naglo se promenila 12. juna 1944. godine. Tada su američke snage potopile tri japanska ribarska broda na kojima se nalazilo 10 vojnika i 21 ribar. Preživeli su uspeli da se domognu obale Anatahana i tako izbegnu sigurnu smrt.
Nakon dugog lutanja i borbe za opstanak, stigli su do dela ostrva gde su živeli Kazuko i Džongli. Par ih je srdačno prihvatio i pomogao im da prežive u surovim uslovima.
Izolacija koja je promenila sve
Nekoliko meseci kasnije završio se Drugi svetski rat. Japan je 2. septembra 1945. godine kapitulirao, ali vest nikada nije stigla do stanovnika Anatahana.
Na ostrvu su ostali zarobljeni Kazuko, Džongli, 10 vojnika i 21 ribar. Bez kontakta sa spoljnim svetom, nastavili su da žive kao mala zajednica, oslanjajući se isključivo na ono što su mogli da uzgoje, ulove ili pronađu.
Kako su zalihe hrane nestajale, život je postajao sve teži. Istovremeno, Kazuko je bila jedina žena među 32 muškarca, što je postepeno počelo da stvara tenzije.
Iako su se prema njoj u početku odnosili s poštovanjem, mnogi muškarci su razvili osećanja prema njoj. Kako bi smirio situaciju, jedan od stanovnika predložio je da se Kazuko i Džongli zvanično venčaju. Nakon sklapanja braka, preselili su se dalje od ostalih stanovnika u pokušaju da sačuvaju privatnost i mir.
Dva pištolja koja su promenila sudbinu ostrva
Prelomni trenutak dogodio se u avgustu 1946. godine.
Tokom jednog lova dvojica muškaraca pronašla su ostatke srušenog američkog aviona duboko u džungli. U olupini su otkrili dva pištolja i određenu količinu municije.
Od tog trenutka ravnoteža moći na ostrvu potpuno se promenila.
Pogledaj fotogaleriju
Kazuko Foto: preentscreen/Youtube
Naoružani muškarci ubrzo su postali najuticajniji članovi zajednice. Oružje im je dalo autoritet, ali i podstaklo rivalstvo koje je već tinjalo među stanovnicima.
Situacija je dodatno zakomplikovana kada je Kazuko uspostavila blizak odnos sa obojicom muškaraca koji su posedovali pištolje. Ljubomora, nepoverenje i borba za dominaciju ubrzo su prerastali u otvorene sukobe.
Ostrvo smrti
Kako su godine prolazile, među stanovnicima su počele da se događaju misteriozne smrti.
Prvo su stradali muškarci uključeni u ljubavne i lične sukobe. Zatim su se obračuni nastavili među onima koji su želeli kontrolu nad oružjem i zajednicom.
Džongli je u jednom trenutku napustio zajednicu u kojoj su njegova supruga i dvojica naoružanih muškaraca živeli zajedno. Ubrzo je između njih izbio sukob, nakon kojeg je jedan muškarac ostao jedini vlasnik i Kazuko i oba pištolja.
Pogledaj fotogaleriju
Njegova dominacija nije dugo trajala. Poginuo je nakon pada u more tokom pecanja.
Pištolje su zatim preuzeli Džongli i još jedan stanovnik ostrva. Međutim, ni oni nisu dugo ostali živi. Džongli je ubijen mesec dana kasnije, dok je drugi vlasnik oružja stradao dve godine nakon toga.
Do tada je borba za prevlast već odnela veliki broj života.
Najstariji među preživelima pokušao je da zaustavi krvoproliće i pozvao na pomirenje, ali bilo je prekasno. Sukobi su se nastavili, a broj žrtava je rastao.
Bekstvo iz pakla
Od prvobitne 32 osobe, do 1951. godine na ostrvu je ostalo svega 16 muškaraca.
Ubeđeni da je Kazuko uzrok svih sukoba, neki od njih počeli su da planiraju njeno ubistvo. Međutim, jedan stanovnik ostrva upozorio ju je na opasnost.
Kazuko je pobegla duboko u džunglu, gde je sama preživela čak 33 dana.
Njena agonija završena je kada je američki ratni brod pristao uz obalu Anatahana. Posada je pronašla i spasila Kazuko, kao i preostale stanovnike ostrva, čime je okončana sedmogodišnja izolacija.
Od žene do legende
Nakon povratka u civilizaciju, mediji su Kazuko Higu pretvorili u senzaciju. Jedni su je predstavljali kao fatalnu ženu koja je zavela desetine muškaraca, dok su je drugi videli kao žrtvu okolnosti i surove izolacije.
Priča o “Kraljici Anatahana” ubrzo je postala poznata širom sveta i inspirisala je knjige, novinske članke i filmske adaptacije.
Kazuko Higa preminula je u 49. godini života od posledica bolesti. Ipak, njena priča ostala je jedan od najneobičnijih primera kako izolacija, borba za opstanak i ljudske strasti mogu da promene sudbinu čitave zajednice.
